En toen was het stil…

En toen was het stil. Na een goede start eind januari met zijn allen en een mooie door MiniCulture georganiseerde show van Meetsysteem in februari was het aan popupop om de draad weer op te pakken. Op 10 maart hadden we Jason Waterfalls en Stella. Op het programma stond verder een mooi ska-avond in Unitas op 28 maart en we hadden Pinkpopact Ten Times A Million al staan voor 28 april en oude bekende PEER voor eind mei. Maar toen viel alles stil vanaf half maart.

Sindsdien worstelen alle culturele instellingen, initiatieven en natuurlijk alle artiesten met hun rol en wij zijn daarin geen uitzondering. Een groot deel kampt met financiële problemen. Tegelijkertijd komen velen ook in actie: online concerten, festivals, streaming concerten, zoom performances, anderhalve metersessies bij zorghuizen om de ouderen iets te geven. Schrale troosten en toch ook mooie initiatieven.

Wij vielen volledig stil. Omdat we met stomheid geslagen waren, maar ook omdat we zochten naar de juiste toon. En nee, dat is deze keer eens geen woordgrap. Wat is het goede om te doen, als het organiseren van evenementen – de kern van onze activiteit – feitelijk verboden is? Het enige en eerlijke antwoord was en is: we weten het niet.

We hebben onze activiteiten voor nu zo veel mogelijk stil gelegd. De shows van Ten Times A Million en PEER zijn verplaatst naar eind augustus en september en we hopen dat we ze niet nog een keer moeten verschuiven. Van de ideeën die we hebben om nu of in de nabije toekomst iets te doen is het mobiele podium waarmee we als ‘klankkoerier’ muziek naar de plekken kunnen brengen die dat nodig hebben het meest concreet. Daarnaast het idee om het Nieuwe Normaal Festival te organiseren zodra het mag: mensen die anderhalve meter afstand houden van elkaar, maar wel samen van live muziek genieten. In een boek zou het mooi klinken, maar in de praktijk wordt de uitvoerbaarheid lastig. Gaan mensen dat doen? Zo niet, hoe handhaaf je dan? En als dat niet goed gaat, wie is dan verantwoordelijk? 

En zo lopen alle sympathieke ideeën vrij snel vast als je concreet aan de slag gaat. Voor zover dat nu al kan. Dus zijn we nog steeds stil. Oorverdovend stil. Terwijl Mojo de overheid oproept om het hele festivalseizoen te verbieden (geen evenementen tot in ieder geval 1 september) en de VNPF hetzelfde doet voor de popzalen, blijven we met zijn allen zoeken naar wat wel kan en hoe. We kennen daarin ook onze plek. Omdat we eigenlijk nog in onze kinderjaren verkeren als organisatie en als poppodium zonder eigen zaal nog heel erg zoeken naar onze identiteit, zullen we deels ook volgend zijn en goed kijken en proberen samen te werken met lokale en regionale podia waar dat kan. 

Dat gezegd hebbende, we zijn natuurlijk geen normaal poppodium en hopelijk schuilt daarin een kans. Mocht die zich voordoen, dan willen we die grijpen met beide handen. En met jullie hulp, die we expliciet vragen. Zie je elders een initiatief dat in jouw ogen ook hier kan werken of heb je zelf een idee om live muziek mogelijk te maken binnen de huidige beperkingen, laat het ons weten (via een mailtje of een belletje, zie onze site). We zien het als onze taak om juist ook in deze tijd een verbindende factor te zijn en kleine initiatieven te helpen die bijdragen aan een rijkere popcultuur in Wageningen!  Tot die tijd: blijf gezond, hou vol! Wat er ook gebeurt, muziek zal niet verdwijnen!

No Comments

Leave a Reply